Blog For Gujarati's

“હોળી નું મહાપર્વ “

ફાગણ સુદ પૂનમ ના દિવસે ઉજવવામાં આવતો હોળીનો તહેવાર દેશ ના મોટા ભાગના રાજ્યોમાં ધામધુમથી ઉજવાય છે. આજના દિવસે લાકડા તેમજ  છાણા અને બળતણની સામગ્રી એકત્ર કરી મંત્રોચાર સાથે અગ્નિમાં સામગ્રી પધરાવે.શુભમુહૃત માં હોળી પ્રગટાવીને પૂજા કરવામાં આવે છે.લોકો પાણી નો લોટો ભરીને પાણી રેડતા રેડતા પ્રદક્ષિણા કરે છે.ધાણી,ખજુર,શ્રીફળ  હોળી માં પધરાવે છે.આખા દિવસ નો ઉપવાસ કરીને,પૂજન કાર્ય પછી રાત્રે ભોજન કરે છે.

ફાગણ સુદ પૂનમે ડાકોરમાં અનેરો ઉત્સવ  ઉજવાય છે.પૂનમે રાજારાયરણછોડ ડાકોર માં સાક્ષાત બિરાજે છે,લાખો લોકો પૂનમે ડાકોર તેમના દર્શને આવે છે.હોળીના તહેવાર પાછળ એક પૌરાણિક કથા જોડાયેલી છે……

“ધૂળેટી”

હોળીના બીજા દિવસે ધુળેટીના તહેવારને રંગોથી સ્નેહોલ્લાસમાં ઉજવવામાં આવેછે.ધૂળેટી રંગોનો ઉત્સવ છે.લોકો વચ્ચે સ્નેહ પ્રેમ અને શુભકામનાઓ નો ઉત્સવ છે.ધુળેટીના દિવસે લોકો એકબીજાને રંગોથી રંગી નાખે છે.ધુળેટીના દિવસને “વસંતોત્સવ”તરીકે પણ ઉજવવામાં આવે છે.વૈષ્ણવ મંદિરોમાં ઠેર ઠેર હોળી રમાય છે.રાજસ્થાનમાં તો એક અઠવાડિયા સુધી આ ઉત્સવ ડોંડિયા રમીને ઉજવવામાં આવે છે.

નામ ભલે અમદાવાદ હોય લોસએનજેલસ જેવી પેહચાન છે.

લો ગાર્ડન  નું ફૂડ અને કંદોઈ ની મિઠાઈ અમારી જાન છે. હા આવું જ આપણું અમદાવાદ છે.
પટેલ નો આઈસ્ક્રીમ ,વિપુલ દુધીયાનો શ્રીખંડ ,રસરંજન ની પાણીપુરી,
જૈલના ભજિયા,અને અમારો કાપડ ઉદ્યોગ જેનું જગત આખા માં નામ છે.
આખું એ  અઠવાડિયું ભલે ને દોડાદોડ હોય પણ રવિવારે તો માણવાનો ફાફડા અને જલેબી નો સ્વાદ છે.  હા આવું જ આપણું અમદાવાદ છે.

ઝુલતા મિનારા અને સીદીસૈયદ ની જાળી અમારી શાન છે.
જોઈ ને અંજાઈ જવાય એવો અમારો સી.જી.રોડ અને માણેકચોક નું ઝવેરીબજાર છે.  હા આવું જ આપણું અમદાવાદ છે.

નવરાત્રી ની રાત અને ઉતરાયણ ની  સવારની વાત તો ભાઈ  ખાસ છે. હા આવું જ આપણું અમદાવાદ છે.બીઆરટીએસ ની સવારી જાણે કે અમારી ફરારી…..
“આવું હા આવું જ આપણું અમદાવાદ છે.”

ઝીણું ઝીણું ઉગ્યા કરે છે મનમાં, ફાંસની જેમ ખૂચ્યા કરે છે મનમાં

તારી આંખો તર્યા કરે છે મનમાં, વર્ષાનાં ટીપાં ખર્યા કરે છે મનમાં

તારી સતત રાહ જોતી રહુ છું મનમાં,સ્વને ગોતતી ફરુ છું મનમાં

ઝાકળને સુંઘ્યાં કરુ છું મનમાં, તરસથી સોસવાતી રહું છું મનમાં

એકલતા ઝાંવા માર્યા કરે છે મનમાં, વમળોમાં ફસાયા કરું છું મનમાં

આત્માનો તકાજો ઉઠે છે મનમાં, અહમનાં ચીંથરાં ઉડે છે મનમાં

કેસુડાંસુ રક્ત ઝમ્યા કરે છે મનમાં, હોળી અહર્નીશ જલ્યાં કરે છે મનમાં

રંગોળી વીંખાયા કરે છે મનમાં, દિવાળીની અમાસ ઉગ્યાં કરે છે મનમાં

નીત એક શબ્દ ઉભરે છે મનમાં, થોડું થોડું કંતાયા કરે છે મનમાં

ગર્ભ “રચના”નો રહ્યા કરે છે મનમાં, કવિતાઓ જન્મ્યાં કરે છે મનમાં

—રચના ઉપાધ્યાય કમરાટા…

ચાલને મા આપણે ચાલીયે.

હળવા હળવા પડતા ફોરામાં;

અડધા પડધા ભીંજાતા,

તપતી ધરતીની ઉઠતી ફોરમમાં

ને, જમીનના આ તારાઓમાં

રંગબેરંગી સુવાસ ભાળતા, ચાલને મા આપણે ચાલીયે.

વર્ષારાનીની ઝીણી ઝાંઝરીમાં,

મેધ-અશ્વોની હણહણાટી સાંભળતા,

વીજળીની ઝબુકતી રોશનીમાં; આ સ્રુષ્ટીના,

થોડા મીત્રોની પહેચાન તુ સમજાવે,

થોડી ઓળખાણો હું કરાવું;

વિકસતા સંબંધોનાં ઝુંડમાં ચાલને મા આપણે ચાલીયે.

આ કાળાશભર્યા રસ્તઓમાં,

ને જંગલના છાંયડાની લીલાશમાં,

આ જીન્દગીને માણવા જીરવવા,

ભુતકાળની વાર્તાઓ તુ સુણાવે,

ભવીષ્યની શક્યતાઓ હું જણાવું,

વર્તમાનને જીવતા જીવતા ચાલને મા આપણે ચાલીયે…

—રચના ઉપધ્યાય કમરાટા…July 2008.

“કાજલ ઓઝા વૈદ્યની વાર્તાઓ “

આ ટૂંકી વાર્તાઓનો બીજો સંગ્રહ છે.ત્રણ લઘુનવલ અને બીજી ટૂંકી વાર્તાઓ સાથે આ સંગ્રહમાં જુદા પ્રકારની ,જુદા અવાજની ટૂંકી વાર્તાઓ સંકલિત કરવામાં આવી છે.

click and buy now

પ્રેમ એટલે કે,
સાવ ખુલ્લી આંખોથી થતો મળવાનો વાયદો.
સ્વપ્નમાં પળાય એવો કાયદો…
પ્રેમ એટલે કે,
તારા ગાલોના ખાડામાં ડૂબી જતા મારા ચોર્યાશી લાખ વહાણોનો કાફલો

(આ ચોર્યાશી લાખ વહાણો ક્યાંથી આવ્યા એ ખબર છે ? વાંચો.. કાવ્યને અંતે)

ક્યારે નહીં માણી હો,
એવી કોઈ મોસમનો કલરવ યાદ આવે,
એ પ્રેમ છે.
દાઢી કરતા જો લોહી નીકળે ને ત્યાંજ કોઈ પાલવ યાદ આવે,
એ પ્રેમ છે.

પ્રેમ એટલે કે,
સાવ ઘરનો જ એક ઓરડો… ને તોય આખા ઘરથી અલાયદો…

કાજળ આંજીને તને જોઉં તો તું લાગે,
એક છોકરીને તે શ્યામવર્ણી
વાદળ આંજીને જોતાં એવું લાગ્યું કે,
મને મૂકી આકાશને તું પરણી

પ્રેમમાં તો
ઝાકળ આંજીને તને જોવાની હોય
અને ફૂલોમાં ભરવાનો હોય છે મુશાયરો…

પ્રેમ એટલે કે…
સાવ ખુલ્લી આંખોથી થતો મળવાનો વાયદો.

ચાલો તમારા પ્રેમની એક લહેર બનાવી દઉં
એ રીતે તમને અમારા શ્વાસ બનાવી દઉં

શબ્દો તણા પુષ્પો ગુંથી ગજરો બનાવી દઉં
એ રીતે તમને ગઝલના પ્રાસ બનાવી દઉં

સાકી સુરા ને શાયરી મુહોબ્બત બનાવી દઉં
એ રીતે યાદો બધી રંગીન બનાવી દઉં

હથેલી તણી લકીરને કિસ્મત બનાવી દઉં
એ રીતે જીવવાતણું બહાનું બનાવી દઉં

અટકી ગઇ જ્યાં જિંદગી મંજિલ બનાવી દઉં
એ રીતે ખાલી કબર બિસ્તર બનાવી દઉં

કલ્પવૃક્ષની છાંવમાં મંદિર બનાવી દઉં
એ રીતે પથ્થર તને ઇશ્વર બનાવી દઉં

તને ગીત દઉં કે ગુલાબ,
દઈ દે આજે મને તું જવાબ.

કંઠમાં ફસાયેલી લાગણીને સંભાળી
ટહુકો બનાવીને આપું,
ઊડું ઊડું થાય છે જે આંખોમાં
એની પાંખો બનાવીને આપું..

ઘૂંટવું હો નામ તારે કોરાં એક પાનાં પર,
આપી દઉં દિલની કિતાબ,
દઈ દે આજે મને તું જવાબ..

સદીઓ લાગી છે મને હોઠ ઉપર લાવવામાં,
એવો પૂછું છું સવાલ,
મારા ખયાલ બાબત તારો ખયાલ શું છે?
કહેવામાં થાય નહીં કાલ..

આજે ને આજે મને, ન્યાલ કર મીઠું હસી,
કહે છે તું તો છે હાજર જવાબ,
દઈ દે આજે મને તું જવાબ..

તને ગીત દઉં કે ગુલાબ,
દઈ દે આજે મને તું જવાબ.

પ્રેમમાં ચાલને ચકચૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ,

સૂર્યની આંખે અજબ નૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એને બદનામી કહે છે આ જગતના લોકો,

ચાલને, આપણે મશહૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એના ધસમસતા પ્રવાહે બધું આવી મળશે,

પ્રેમનું કોઈ અજબ પૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

પ્રેમના ગર્વથી વધતો નથી સંસારનો ગર્વ,

ચાલ, ભગવાનને મંજૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

ગાંધીજીની ખાસિયતો

Gandhiji

ગાંધીજીની કેટલીક ખાસિયતો જાણવા જેવી છે.
તેઓ કદી ધીરા ધીરા ચાલતા નહોતા, પણ હંમેશા ચેતનથી ચાલતા.
તેઓ કદી ઢીલા બેસતા નહોતા. હમેશાં ટટ્ટાર અને સ્થિર આસન લગાવીને બેસતા.
તેઓ ટેબલ પર અઢેલીને લખતા નહોતા. ટટ્ટાર બેસી ઘૂંટણ પર કાગળ રાખીને જ લખતા.
તેઓ લખેલું ફરીથી વાંચ્યા વગર આગળ જવા દેતા નહોતા.
પોસ્ટકાર્ડ લખે તોપણ વાંચી, સુધારાવધારા કરવા ઘટે તે કરી પછી જ ટપાલમાં નાખતા.
તેઓને સ્વચ્છતા અને સુઘડતા ઘણી જ પ્રિય હતી, તેથી તેમનાં કપડાંલત્તા અને બીજી ચીજો હમેશાં ઘણી જ સ્વચ્છ અને ટાપટીપથી રહેતી
હતી.
જે કાંઈ કામ કરતા તે ગાંધીજી ઝીણવટથી કરતા.
ગાંધીજી કોઈ દિવસ ફોટો પડાવવા બેસતા નહીં.
ગમે તેવા કામમાં હોય પણ કોઈ બાળારાજા આવી ચડે તો
ગાંધીજી જરા ગેલ કરી લીધા વિના ભાગ્યે જ રહેતા.
વાતચીત કરતાં ગાંધીજી ખડખડાટ હસીને ફૂલ વેરતા.